للباقی

بسم الله الرحمن الرحیم
 من الغریب الی الحبیب 
محضر شریف برادر بزرگوار؛ شهید حبیب الله. 
سلام.
 غروب است؛ شهادت حضرت زهرا (س). بر روی خاک های شلمچه نشسته ام و چشم به آن سمت مرز، کانال پرورش ماهی، محل شهادتت؛ در سالروز آسمانی شدنت دارم در نزدیک ترین فاصله برایت چند خطی نذری می نویسم. این جا لب مرز که نسسته ای فقط خاک و خل می بینی؛ دست بالا چشم که بگردانی سیم خاردارهایی می بینی و پاسگاه مرزی کشور دوست و برادر عراق! و البته جوان هایی هم سن و سال من که شما و جنگ شما را ندیده اند. اما عاشقانه دور شمع وجودی شماها بال می زنند و بالا می روند. وقتی داستان حماسه هایی چون کربلای پنج تو و رفقایت را می شنوم مات می شوم. نوجوان 17 ساله ای که ره صد ساله را یک شبه رفته ای؛ نه ادعا داشتی و نه نام؛ از جنس این شیفتگان خدمت! هم که نبودی؛ رفتی و آبرو دادی به مسلمانان و شیعیان و انقلاب و نهضت و من و فامیل و آینده و تاریخ. تو بزرگی و هر که خواست بزرگ شود راهش در دستان بزرگان ست. ممنونم که هستی و می توانم درین وادی آسمانی یک آشنا را باب الحوائج خود کنم؛ یک بی سیم چی کربلای پنجی که پیغام مرا برساند... 
و اما بعد؛ چند سالی ست به بهانه سالروز آسمانی شدنت در نامه ای چند خطی را برایت می نویسم که هم تذکری برای خودم باشد و هم تذکری برای اهل فامیل. این مدت اخیر اسمت را زیاد آورده اند. یکی مستند ساخته یکی یادواره گرفته یکی خودش را با تو معرفی کرده! و ... . خدا به همه خیر دهد؛ حتی آن که تنها از اسمت استفاده کرده! این تحرک خودش خیلی حرکت ست. اما همان طور که بارها گفته ام تو می توانی بهترین محور وحدت باشی. 
ما بحمدلله در فامیل، مراسم سازی های خوبی داشته ایم. از جشن و تئاترهای 22 بهمن تا جام فوتبال و صندوق قرض الحسنه و این اواخر جشن بازنشستگی. جای یک مراسم سالانه شهادتت حسابی خالی ست. ان شاءالله دغدغه مندان همت کنند و این مراسم را بنا بگذارند. 
ما بدون فامیل نمی توانیم زیست مومنانه ای داشته باشیم و خدا نماز و روزه و عبادات مدعیانی که خود را از فامیل جدا کرده اند و زمینه ساز جدایی بیشتر هستند را به احسن وجه قبول نماید! وای به حال دینی که متدینین آن به بهانه دین شان، عامل تفرقه و جدایی باشند. دین و مسلک من همان دینی ست که برای هر امری ابتدا تو را امر به نزدیکان و خویشاوندان می کند و بزرگان دین من، با فامیلی که حتی دشمن شان بودند ارتباط شان را به کلی قطع نکردند و تا سرحد توان احسان شان نمودند.
 دایی عزیز تو خوب میدانی که هر عمل ساده ای که باعث دور هم جمع شدن و نزدیک شدن قلوب فامیل شود ارزشش صدچندان ست که همان عمل را برای غیر انجام بدهی. اگر سفره و نذری هست چه بهتر که در جمع فامیلی باشد، اگر هدیه و کرمی هست چه قشنگ تر که برای فامیل باشد. بس که از هم دور شده ایم تحمل یکدیگر را به کل از دست داده ایم.
 نام تو را بچه های نسل بعد باید بیشتر بشنوند که تو در دسترس ترین الگوی خدایی بودنی.
 برای همه فامیل در اولین دیدارت با حضرت ارباب (ع) دعا بفرما. 
قربانت؛ محمد
 شلمچه. اسفند 95
 بعد التحریر:

 للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 13 اسفند 1395 11:21 ب.ظ
بسیار پرمغز
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


رندان خاموش
درباره وبلاگ


للباقی

اصلِ قصه من با تو با "إسمع و إفهم" تازه شروع می شود ... .

ر.خ

للحق

مدیر وبلاگ : محمد طاهری
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic