دوشنبه 27 آذر 1396 :: نویسنده : محمد طاهری

للباقی

 

همه وجود من از یک ...

 

گاهی عقل در جدالی نابرابر ....

 

علم را باید از درون و نه از ...

 

جست و جوی بی نشان ترین نشانه ها برای ...

 

من راحل شده ام تا ...

 

زندگی، مثل گزاره های بالا ناتمام است.

جبرِ نگاه های خیره در هم( چشم و هم چشمی، نبود تفکر آزاد، عدم اعتماد به نفس) است که ما را مجبور به تمام کردن سریع و فوری جمله های زندگی مان با واژگان تکراری و عامه پسند و عامه گو! می کند بی آن که بفهمیم چرا؟!! بی آن که لذت خود بودن را بچشیم؛ بی آن که در مسیر انتخابِ چگونه پایانی برای جملات مهم زندگی، بزرگ شویم!

وقتش نرسیده هر کسی خودش جملات زندگیش را پایان دهد؟! خودش؛ و نه دیگران و حرف های دیگران و قضاوت دیگران و فهم دیگران ...

من اما کمی مایل به رندی ام! قول می دهم به همه جملات زندگیم فکر کنم و از اندک کوششی نیز دریغ نکنم. اما دلم می خواهد لااقل نقطه پایان جملات زندگیم را تو بگذاری؛ همین!


 و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین

 

للحق

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


رندان خاموش
درباره وبلاگ

للباقی
چندین جا می نویسم؛ این جا هم چند به علاوه یک. فقط برای خودم می نویسم برای آرشیو! مثل همه دست نوشته های قبلی...
ر.خ
للحق

مدیر وبلاگ : محمد طاهری
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :