چهارشنبه 16 اسفند 1396 :: نویسنده : محمد طاهری

للباقی

 

قبل التحریر: ساده اندیشانه است اگر شهادت را تنها، گونه ای از رفتن و مردن بدانیم!

 

با خودم درباره‌ی آخرِ آخرِ آخرِ زندگی فکر می کنم. اسم "آخرِ آخرِ آخر" را می گذارم "غایت"...

به گمانم

غایتِ تفکر و اندیشه ورزی، پرسش و جست و جوگری، شهادت ست؛

غایتِ منطق، علم، حکمت، معرفت، ایمان، تقوا، شهادت ست؛

غایتِ فرمول، پایان نامه، پروژه، صنعت، دانشگاه، شهادت ست؛

غایتِ انجمن، اجتماع، همدلی، امت واحد، شهادت ست؛

غایتِ جنگ، جهاد، خون، شهید، شهادت ست؛

غایتِ خنده‌ی باصفا و از ته دلِ آن پیرمردِ بی دندان، شهادت ست؛

غایتِ دلتنگی و اضطرابِ دلِ مادرِ شهیدِ گمنام، شهادت ست؛

غایتِ شیرین کاری های کودکِ ده ماهه‌ای که فقط نمک می ریزد، شهادت ست؛

اصلاً حتم می کنم غایتِ "حرکت" شهادت ست ...

 

آخر سر می خندم و با خودم زمزمه می کنم؛ غایتِ عاشقی   ش ه ا د ت   است!

 

للحق 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 17 اسفند 1396 08:54 ق.ظ
عاشق فریاد نمی زند
زمزمه مبکند....
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


رندان خاموش
درباره وبلاگ

للباقی
چندین جا می نویسم؛ این جا هم چند به علاوه یک. فقط برای خودم می نویسم برای آرشیو! مثل همه دست نوشته های قبلی...
ر.خ
للحق

مدیر وبلاگ : محمد طاهری
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :