چهارشنبه 23 آبان 1397 :: نویسنده : محمد طاهری
للباقی

هر روز فشار بر مردم، زیاد و زیادتر می شود؛ و این قشر مستضعف ست که هر روز بر تعدادشان افزوده می شود.
این مدت تنها کاری که از دست م بر می آید خوب گوش کردن ست؛ تنها می توانم پای درد و دل های فراوان شان بنشینم و عمیقا گوش بدهم و آخرش لبخند بزنم که عزیزجان! این نقدهایی که تو داری را منِ مدافع انقلاب هم دارم؛ و او هم لبخند بزند و انگار از یک ریشو توقع نداشته باشد بگوید ببخشید که سرت را درد آوردم و خوشحالم که این ها را می فهمی ... . 
این روزهای سخت را می شود با هم مهربان تر بود و به جای آن که با بحث های جزء سیاسی که "خودت رأی دادی، حالا تحمل کن!" به درد و دل های هم عمیقا گوش کنیم لااقل!

بعدالتحریر: دلم برای دینِ مردم می سوزد ... .

للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


رندان خاموش
درباره وبلاگ

للباقی
چندین جا می نویسم؛ این جا هم چند به علاوه یک. فقط برای خودم می نویسم برای آرشیو! مثل همه دست نوشته های قبلی...
ر.خ
للحق

مدیر وبلاگ : محمد طاهری
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :