دوشنبه 16 اردیبهشت 1398 :: نویسنده : محمد طاهری
للباقی

بچه ها هم خودشان شیرین اند هم دنیای شان. 
یکی از جاهایی که شیرینی شان کاملا حس می شود هنگام بازی کردن شان هست؛ خاصه اگر بخواهند نقشی را بازی کنند!
برایم جالب ست بچه ها حتی در سنین خیلی کم هم بعضی نقش ها را خوب می فهمند؛ مثل نقش مادر بودن.
مدتی پیش سنا شده بود مامانم و داشتیم با هم بازی می کردیم. به من غذا می داد، موهایم را شانه می کرد، دستانش را باز می کرد و در آغوشش مرا خواب می کرد. یک جایش گفت: "دایی ایشین ما بی"!  داشتم سعی می کردم منظورش را بفهمم که دیدم با یک مای بی بی آمد سراغم! حسابی خنده ام گرفته بود اما خودم را کنترل کردم، اگر بلند می خندیدم نقشش را به هم می ریختم؛ با لطایف الحیلی موضوع را پیچاندم اما دیدم چه قدر راحت در نقش شان فرو می روند!

للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


رندان خاموش
درباره وبلاگ


للباقی

اصلِ قصه من با تو با "إسمع و إفهم" تازه شروع می شود ... .

ر.خ

للحق

مدیر وبلاگ : محمد طاهری
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو