جمعه 9 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری

للباقی

 

اولین باری بود که حبیب می خواست برای محبوبه هدیه ای بگیرد. با هم رفتیم یک کتاب خریدیم و یک پاکت نامه. گفت به نظرت چه بنویسم؟ با تعجب گفتم: تو می خواهی نامه عاشقانه بنویسی از من می پرسی؟!

گفت: نه دوست دارم از حرف های گنده بنویسم. پقی زدم زیر خنده و گفتم: دیوانه ...!

من و حبیب یک مجموعه جملات! داشتیم که دوز آرمانی شان بالا بود؛ اصطلاحاً به آن ها می گفتیم حرف های گنده!

در چشم هایش زل زدم و خیلی جدی گفتم:

-         حالا حالا ها وقت زن گرفتنت نیست؛ خیلی تو دیگه شیرین می زنی!

لب و لوچه اش را تکان داد و ادای من را در آورد؛ سرم را به سمت دیگری کج کردم که خنده ام را نبیند!

چند دقیقه ای مشغول نوشتن شد و آخرش گفت ببین چه طور است؟ وقتی متنش را خواند دروغ چرا، خیلی لذت بردم؛ هم کوتاه بود هم پرمغز بود هم آرمانی بود هم عاشقانه! درست یادم نیست متنش را ولی یادم هست که با این جمله شهید بیضائی شروع می شد: شیعه به دنیا آمده ایم که موثر در تحقق ظهور مولا باشیم... .

به بهانه این که از لحاظ ویرایشی ایراداتش را بگیرم گفتم یک بار دیگر بخواند. کیفم کوک شده بود؛ درست انگاری وسط یک رمان عاشقانه به قسمت اوجِ داستان رسیده باشی!

این ها گذشت و بعد از مدت ها که اولین جرقه های ماجرای نوه حاجی پیش آمده بود در سالن والیبال، قبل از این که گرم کنیم گفتم حبیب یادت هست اولین هدیه ات به محبوبه را؟ سرش را تکان داد. گفتم یادت هست نامه و حرف های گنده را؟ باز سرش را تکان داد و صورتش را به طرفم چرخاند. گفتم به نظرم نباید اصلا ناراحت باشی؟ چروکی در پیشانی‌ش انداخت و خیلی جدی پرسید چه طور؟ بلند شدم و از حبیب فاصله گرفتم و طوری که آماده فرار باشم گفتم: هرچه فکر می کنم می بینم نوه حاجی به این بنده خدا در تحقق ظهور مولا خیلی بیشتر از تو کمک می کند!! آخرش را با خنده گفتم و فرار کردم. حبیب پشت سرم می دوید و فحش های همیشگی اش را نثارم می کرد: کثافت آشغال عوضی ...!

**

از روزگار حبیب، چندی ست که می گذرد. درست ست که او برای من بیش از یک رفیق بود و بگویی نگویی یک جورایی به اندازه قواره خودش برایم الگو بود؛ اما هیچ وقت ادعا نمی کنم آدم بی نقص و اشتباهی بود.

 شاید در وصف حبیب بتوانم بگویم او از آن جنس آدم هایی بود که تیپیکالی! به واقعیاتِ واقعیِ زندگیش هم آرمانی نگاه می کرد! فارغ از درست یا غلط بودن، در دنیایی که عمیقاً آدم هایش واقعیت‌زده اند امثال حبیب، غریب اند.

المومن غریب

طوبی للغرباء

 

للحق





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 8 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری
للباقی

فضای مدیریتی کشور امروز به همین اندازه سخیف ست؛ دقیقا به همین اندازه. سیل آمده ست و همه را درگیر کرده ست و این همه خسارت و ناراحتی به بار آورده ست. همه مردم ناراحت اند و هر کسی به هر اندازه که می تواند دارد کمک می دهد؛ اما از آن سمت عده ای درگیر جر و بحث های سیاسی شده اند. 
در شیراز دل همه جریحه دار شد؛ هر کسی می توانست به کمک شتافت؛ اما عده ای نشسته اند در سخیف ترین شکل ممکن، برای تسویه حساب های شخصی و جناحی دست و پا می شکنند؛ علنا ! 
نمی خواهد در بررسی برخی ناکارآمدی های امروز کشور، نظریه های جدید فلسفه سیاسی ابداع کرد؛ فقط به همین آدم های سخیف، عمیق تر نگاه کنیم. 

للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 8 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری
للباقی

معیار ساپورت و نخ های مو و آرایش غلیظ یا چادر و ریش و مناسک ها، معیار خوبی برای محک زدن اسلامی بودن فضای جامعه نیست.
اگر می خواهید ببینید چه قدر فضای جامعه، اسلامی ست بیایید از مردم بپرسید:" آیا حاضری در این دنیا جاودانه تا ابد زندگی کنی یا حاضری بمیری و در آن جهان های وعده داده شده، جاودان باشی؟!"

للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 7 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری

للباقی

 

به گمانم دلتنگی، به یک مرض می ماند؛ مرضی که واگیردار و مسری نیست. البته به جز آنانی که خدا بین دل هاشان خط و ربطی قرار داده ست؛ آن جا عجیب مسری ست ... .

القلب یهدی الی القلب ...

 

للحق





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 6 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری
للباقی

دأبم نیست که موضوعات عمیق را عریان بیان کنم. اما این یکی را می خواهم خیلی واضح بگویم:

خیلی فکر کردم که جان و زندگی که مهم ترین سرمایه وجودی آدمی ست را باید فدای چه چیزی کنم؟ به عبارت دیگر چه چیزی آن قدر ارزشش را دارد که جان و زندگیم را نثارش کنم؟
هرچه گشتم دیدم تنها چیزی که ارزش فدا شدن دارد، "حجت و ولی خدا" ست. 

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم...

للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 5 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری

للباقی

 

مسئول نهاد رهبری دانشگاهی تعریف می کرد که رئیس دانشگاه تازه عوض شده بود؛ ما دیدیم این بنده خدا خودش از ماشین پیاده نمی شود و راننده اش مجبور است پیاده شود و بیاید و در را باز بکند و این آقای رئیس پیاده شود! ما گفتیم وا اسلاما وا انقلابا! این بود آرمان های امام؟ سریع نامه زدیم به وزارت علوم و ریاست جمهوری و بیت رهبری که چه ایستاده اید رئیس این دانشگاه خوی اشرافی دارد و اگر چنین ادامه پیدا کند دیگر اثری از اسلام در دانشگاه نخواهید دید و ...! بعد از چند روز کاشف به عمل آمد که درِ ماشینِ این بنده خدا از داخل خراب شده بوده و این آقای رئیس، مجبور بوده کسی در را برایش باز کند!

 

این داستان را من همیشه تعریف می کردم؛ بین خانواده و رفقا و خاصه در کار تشکیلاتی. شخصاً دیده بودم خیلی از قضاوت های سطحی و فوری ما اشتباه از آب در می آید؛ غالباً در کار تشکیلاتی با رفقا می گفتیم که باید نسبت به هم حسن ظن و اعتماد داشته باشیم و اگر خدای ناکرده موضوعی خلاف نظرمان دیدیم سعی کنیم به بهترین وجه نگاهش کنیم و حتی اگر برادر مومن مان، عذری برای اشتباهش نداشت، برایش عذری بتراشیم.

این گذشت تا چند سال پیش؛ در اثنای ماجرایی، دوستی به من گفت که قضاوت هایت آزار دهنده است؛ این جمله خیلی برایم سخت بود؛ چرا که هیچ وقت گمان نمی کردم در خصلتی که خودم از آن بی زارم و باقی را توصیه می کنم که به هیچ وجه نداشته باشید، حالا شاید همان خصلت را داشته باشم حتی از نوع آزاردهنده اش. آخرالأمر نمی دانم آن دوست عزیز فهمید یا نفهمید که اگر حرفی زدم یا قضاوتی کردم فقط و فقط به خاطر علاقه و محبتی بود که به او داشتم و گرنه اگر هر کسی جز او بود امکان نداشت چیزی بگویم.

البته بعدتر وقتی بیشتر فکر کردم و بیشتر خواندم دیدم تا حد زیادی حق با او بوده است؛ من ناخواسته اشتباه کرده بودم؛ هنوز هم سوز این اشتباه را در دل دارم چرا که به گمانم دلی آزرده شد.

این ماجرا و این حرف خیلی مرا به فکر فرو برد؛ چندین پست در همین وبلاگ هم درباره اش مستقیم و غیر مستقیم نوشته ام؛ خیلی جاها که می خواستم حرف بزنم یا مثلاً یک پیش قضاوتی کنم سریع این جمله آن دوست، جلوی چشمم می آمد. اتفاقات جالبی هم این وسط رخ داد که همه و همه باعث می شد روی این موضوع بیشتر فکر کنم.

درست است که خیلی جاها اصلاً ما نباید خودمان را در موضع قضاوت قرار دهیم و با حسن ظن و اعتماد کارها را پیش ببریم، اما اگر واقعی نگاه کنیم خیلی از فکرها و برخوردها و انتخاب های ما ناشی از پیش قضاوت هایمان هست. به نظرم اصلِ پیش قضاوت هم به خودی خود بد نیست؛ چیزی که خطرناک ست و صدمه می زند سرزنش است؛ این که دیگری را به خاطر پیش قضاوت هایمان ملامت کنیم و چه قدر امام معصوم ما زیبا فرمود کسی که دیگری را سرزنش می کند، نمی میرد مگر آن که خودش به همان درد مبتلا شود... .

به گمانم مهم ترین راهبرد برای حل چنین مشکلاتی گفت و گو ست؛ ما باید یاد بگیریم که به گفت و گو بنشینیم و پیش از قضاوت و سرزنش، ماجرا را شفاف کنیم. اگر مسئول نهاد رهبری آن دانشگاه با رئیس دانشگاه همان موقع حرف می زد، در همان لحظه اول مشکل حل شده بود؛ این همه قضاوت های پر اعوجاجِ امروز در فضای اندیشه ای و فرهنگی و سیاسی هم ناشی از همین عدم گفت و گو هاست.

 

للحق





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 4 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری
للباقی

بزنگاه ها عیارسنج اند! 
نشریه دوم جبهه واحد و همایش مادران مقاومت با آن وسعت! ( که اگر سفر بشار اسد پیش نمی آمد و حاج قاسم درگیر آن نمی شد، پنج یا هفت اسفند برگزار می شد) یک کار تمیز فرهنگی بود که حقیقتا با یک همت جهادی، بچه ها از صفر تا صدش را با یک عقبه فکری دقیق، در طی دو ماه برنامه ریزی و عملیاتی کرده بودند؛ این که چه ها شد بماند به وقتش؛ اما برای من این کار چون بزنگاه بود، محک زننده بود! همه رفقا از جمله خودم حقاً سرمان شلوغ بود؛ مثلا من خودم هر روز تا شب سر کار بودم و از بابت های دیگر مثل مباحث علمی و تخصصی و .. هم ذهن مشغولی داشتم، دیگری پایان نامه داشت، دیگری امتحان ارشد داشت، دیگری کار و زن و بچه داشت، دیگری پایان ترم و اردو داشت و ...؛ همه شدیدا کمبود وقت داشتیم؛ اما چون وسعت کار زیاد بود مجبور بودیم جداً تلاش کنیم؛ بعضا تا نیمه شب جلسه بودیم، شهادت و تعطیلی دفتر بودیم و ... .
چون کار وسعت داشت همه سعی می کردیم هر کسی را که می توانیم به مجموعه اضافه کنیم و تقسیم کار کنیم؛ حتی از خانواده ها و فامیل هم کمک می گرفتیم؛ به همه رفقا و آشنایان و اساتیدی که می توانستند کمک کنند پیام دادیم.
فارغ از نتیجه، این کار برای من خیلی درس آموز بود تا طیف وسیعی از دوستان و آشنایانم را محک بزنم؛ محکی برای عیارسنجیِ معرفت، محبت، دلسوزی، مسئولیت پذیری، وفا، نظم، رفاقت، همت، خودخواهی یا ایثار، شعار یا عمل، مدیریت و ... .
مگر می شود آدمی فراموش بکند این همه لطف برخی از عزیزان را؛ مثلا برخی از دوستان انجمن یاسوج که حقا و انصافا با آن که سرشان شلوغ بود اما جانانه همت کردند؛ بچه ها هر وقت در جلسات کار زیاد می شد به شوخی می گفتند بسپارید دست بچه های یاسوج! یا خیلی از رفقای عزیز در شیراز و تهران که حقیقتا کمک مان کردند؛ بعضی از عزیزان بودند به دلیل این که خیلی سرشان شلوغ بود فقط جویای پیشرفت کار می شدند، با آن که شاید عملاً کاری انجام نمی دادند اما حقاً مایه دلگرمی بودند. تعداد عزیزانی که بزرگوارانه حمایت و لطف کردند بسیار بود.
از آن طرف هم عده ای بودند که درباره شان هیچ نگویم بهتر ست؛ کسانی که باید فقط از دور دیدشان و شناختشان! 
این همایش و نشریه اولین و آخرین کار ما نبود؛ اما خیلی خوب عیارسنج بود؛ من فهمیدم با این عزیزان مخلص و مومن و دلسوز و بی ادعا، می توان فرداها در مسیر آرمان خواهی های بزرگ، طی طریق کرد اما با عده ای دیگر حتی تا همین فلکه کوزه گری!! هم نمی توان رفت.
در برخی جلسات اشک در چشمانم جمع میشد وقتی این رفقای مخلصم را می دیدم که چه قدر خالصانه و عالمانه و بی ادعا برای آرمان هایشان تلاش می کنند و دیگرانی با همین شکل و شمایل! پر ادعا و طلبکارانه و جاه طلبانه به اسم انقلابی بودن، از این جلسه به آن محفل، دنبال اعتبار و شخصیت و آبرو با پز دادن روی یک سری موضوعات همه نفهم! و بعضا بسیار چییپ!! هستند و حتی در موقع حرف، این بچه ها را متهم می کنند.
عاشق آن رفقا هستم و بی زار از این ها ... .

بعدالتحریر: این دوگانه، دوگانه جالبی و فراگیری ست. بیشتر درباره اش خواهم نوشت.

للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 2 فروردین 1398 :: نویسنده : محمد طاهری
للباقی

هیچ بارانی، دائمی نیست؛ می آید و می رود؛ درست مثل آنانی که به اندازه لطافت باران خوب اند.
نمیفهمی از کجا میایند، به کجا میروند، در چه حالی اند؛ حکما همه چیز فهمیدنی نیست!
دل هایی که باران را می فهمند حق می دهند دلتنگی آسمان را ... .

للحق




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 2 )    1   2   
رندان خاموش
درباره وبلاگ


للباقی

اصلِ قصه من با تو با "إسمع و إفهم" تازه شروع می شود ... .

ر.خ

للحق

مدیر وبلاگ : محمد طاهری
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic